- Hoşgeldiniz

KAYITLI ÜYE GİRİŞİ

YENİ ÜYELİK

ÖNE ÇIKAN HABERLER

Sorun Çözme Yöntemi

Sorun Çözme Yöntemi sitemize 08 Nisan 2021 tarihinde eklenmiş ve 1 kişi tarafından ziyaret edilmiş.

SORUN ÇÖZME YÖNTEMİ

Çatışma durumunda gösterilen sert ya da yumuşak tepkiler, taraflardan birinin kazanması ve diğerinin kaybetmesi ile sonuçlanır. Çocuklar arasındaki çatışmaların ya da anababa ile çocuk arasındaki çatışmaların, her iki tarafın da kazanacağı şekilde çözülmesi için, genellikle 6 ya da 7 aşamalı sorun çözme yöntemi önerilmektedir.

            Bu yöntemin etkili olabilmesi için, her şeyden önce tarafların birbirlerinin bakış açılarını ve duygularını anlamaya çalışmaları; o andaki pozisyonları üzerinde değil, sorun üzerinde odaklaşmaları gerekir.

SORUN ÇÖZME YÖNTEMİNİN AŞAMALARI

  1. SORUNU TANIMLAMA
  1. OLASI ÇÖZÜMLER ÜRETME
  1. ÇÖZÜMLERİ DEĞERLENDİRME
  1. HERKES İÇİN EN UYGUN OLAN ÇÖZÜMÜN NE OLDUĞUNA KARAR VERME
  1. KARARIN NASIL UYGULANACAĞINI BELİRLEME
  1. ÇÖZÜMÜN BAŞARILI OLUP OLMADIĞINI DEĞERLENDİRME

SORUN ÇÖZME YÖNTEMİNİN ANABABA-ÇOCUK SORUNLARINA UYGULANMASI

YÖNTEM  (1)

Çatışma durumunda anababa çocuğun kabul etmesini umarak çözümün ne olduğuna karar verir. Çocuk buna direnirse, çocuğun boyun eğmesi için anababa güç ve otorite kullanmakla tehdit eder.

SONUÇ : Anababa kazanır, çocuk kaybeder.

YÖNTEMİ  (2)

Çocukla anababa arasında bir çatışma çıkınca, anababa kendi çözümünü kabul etmesi için önce çocuğu ikna etmeye çabalar. Çocuk direnirse, çocuğa boyun eğerek istediğini yapmasına razı olur.

SONUÇ : Çocuk kazanır, anababa kaybeder.

İki yöntemde de kaybeden taraf kırgındır ve karşı tarafa kızar, öfkelenir.

YÖNTEMİ  (3) : SORUN ÇÖZME

Anababa ve çocuk arasında bir çatışma çıkınca, anababa çocuktan iki tarafın da kabul edebileceği bir çözüm bulma sürecine katılmasını ister. Her biri, ileride tek tek değerlendirilecek öneriler geliştirirler. En uygun çözüm üzerinde görüş birliğine varıldıktan sonra, bunun nasıl uygulanacağına karar verilir. Güç kullanma ve baskı yoktur.

SONUÇ : HİÇ KİMSE KAYBETMEZ, HER İKİ TARAF DA KAZANIR.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Davranışın kabul edilebilirlik sınırı,

  1. Anababanın o andaki ruhsal durumuna,
  2. Bulunulan çevreye,
  3. Çocuğun mizacına göre değişebilir.

SORUN KİMİN ?

            Anababalar çoğu zaman sorunun kendilerinin mi yoksa çocuğun mu olduğunu karıştırır, çocuğun sorununu kendi sorunları gibi görürler. Bunun sonucu olarak da, çocuğun sorununu kendileri çözerler. Bu durumda çocuk, sorun çözmeyi öğrenemez.

            Sorunun kime ait olduğunu kararlaştırmak için, sorun olan davranışın kimin hayatını aksattığına bakmak gerekir. Eğer söz konusu davranış sizin hayatınızı aksatıyorsa ya da size sorun yaratıyorsa sorun sizin; çocuğun hayatını aksatıyorsa çocuğundur.

            Başkasına, sorununu kendisinin çözmesi için yardım edebilirsiniz. Bu durumda yardım etme becerilerine sahip olmanız gerekir. Sorun sizin ise, o zaman yüzleşme ve sorun çözme becerilerine gereksiniminiz var demektir.

İLETİŞİM ENGELLERİ

  1. EMİR VERMEK, YÖNLENDİRMEK

            “Doğru odana git”

            “Gürültüyü kes”

  1. UYARMAK, GÖZ DAĞI VERMEK

            “Yemek yemezsen dayak yersin”

            “Ayaklarımın altından çekilmezsen çok kızacağım”

  1. AHLAK DERSİ VERMEK

            “Birisi konuşurken sözü kesilmez”

            “Her zaman teşekkür etmelisin”

  1. ÖĞÜT VERMEK, ÇÖZÜM VE ÖNERİ GETİRMEK

            “Neden gelip arkadaşlarınla oynamıyorsun ?”

            “Elbiselerini yerine koyamaz mısın ?”

  1. ÖĞRETMEK

            “Bıçak sağ elle tutulur”

            “Kitaplar fırlatılıp atılmak için değil, okumak içindir”

  1. YARGILAMAK, ELEŞTİRMEK, SUÇLAMAK

            “Çok dikkatsizsin”

            “Kötü çocuk oldun”

  1. ÖVMEK, AYNI DÜŞÜNCEDE OLMAK

            “Arkadaşlarına hep iyi davranıyorsun”

            “Haklısın, nasıl istersen öyle olsun”

  1. AD TAKMAK, ALAY ETMEK

            “Ukalasın”

            “Bu kadar yaramazlık yapmaya utanmıyor musun ?”

  1. YORUMLAMAK, ANALİZ ETMEK, TANI KOYMAK

            “Kardeşini biraz kıskanıyorsun”

            “Yorgun olduğum zaman hep beni rahatsız etmek istiyorsun”

  1. GÜVEN VERMEK, DUYGULARINI PAYLAŞMAK, DESTEKLEMEK

            “Benim için üzülme”

            “Gürültüden rahatsız olmuyorum”

  1. SORU SORMAK, SINAMAK

            “Ne yaptığının farkında mısın ?”

            “Bunu sana kim öğretti ?”

  1. KONUYU SAPTIRMAK, OYALAMAK

            “TV’deki o zırvayı izleyeceğine okusan daha iyi olmaz mı ?”

            “Kulak zarını patlatmaktan hoşlanıyor musun ?”

BEN İLETİLERİ FORMULÜ

  1. Çocuğun kabul edilemez davranışı ne ?
  2. Bu davranış karşısında sizin yaşadığınız duygu ne ?
  3. Bu davranış sizin işinizi / yaşamınızı nasıl aksatıyor ya da engelliyor ?

……………………… …………………………. ……………………. …………….. ……… …… olduğu zaman

ben ………………………………………………………………………………………………….. hissediyorum.

Çünkü ……………………………………………………………………………… ………………….. …………….

  • Ben iletisi, en azından çocuğun aynı davranışı hiçbir şey olmamış gibi gönül rahatlığıyla sürdürmesini engeller.
  • Fiziksel güç kullanmayın.

         Eğer sorun ben iletilerine rağmen devam ediyorsa, o zaman aşağıdaki aşamaları kullanarak sorunu ÇÖZÜN !

SORUN ÇÖZME YÖNTEMİNİN AŞAMALARI

  1. SORUNU TANIMLAMA
  1. OLASI ÇÖZÜMLER ÜRETME
  1. ÇÖZÜMLERİ DEĞERLENDİRME
  1. HERKES İÇİN EN UYGUN OLAN ÇÖZÜMÜN NE OLDUĞUNA KARAR VERME
  1. KARARIN NASIL UYGULANACAĞINI BELİRLEME
  1. ÇÖZÜMÜN BAŞARILI OLUP OLMADIĞINI DEĞERLENDİRME

ÇOCUK – ÇOCUK SORUNLARI

  1. ADIM : Sorunu / sorunun ne olduğunu tanımlayın.

                        Ne oldu ? Sorun nedir ?

                        Bu, sorunun daha iyi anlaşılmasına yardım edecektir.

  1. ADIM : Duyguları açıklığa kavuşturun.

                        Ne hissediyorsun ?

                        …………. ne hissediyor ?

  1. ADIM : Sonuçları açıklığa kavuşturun.

                        Sen onu/bunu yapınca sonuç ne oldu ?

  1. ADIM : Sonuçlarla ilgili duyguları açıklığa kavuşturun.

                        Bu sonuç karşısında sen ne hissettin ?

                        (Örneğin : sana vurunca / senin oyuncağını alınca, vb.)

  1. ADIM : Çocuğu, alternatif çözümler düşünmeye teşvik edin.

                        Bu sorunu çözmek için FARKLI bir yol var mı ? Varsa Nedir ?

                        (Örneğin :İkinizin de kendini kötü hissetmeyeceği/O’nun sana vurmayacağı, vb.)

  1. ADIM : Çocuğu, her çözümü değerlendirmeye teşvik edin.

                        Bu İYİ BİR FİKİR mi ? Yoksa İYİ BİR FİKİR DEĞİL mi ?

                        Eğer İYİ BİR FİKİR ise : Bunu uygulamaya çalışın

                        Eğer İYİ BİR FİKİR DEĞİLSE : FARKLI bir şey düşünmelisiniz.

  1. ADIM : Çocuğun düşünme eylemini teşvik edin.

                        Eğer çözüm işe yararsa : Her şeyi kendin düşündün. Sen iyi bir sorun çözücüsün.

                        Eğer çözüm işe yaramıyorsa : FARKLI bir şey düşünmelisin. Senin iyi düşünen bir kişi olduğunu biliyorum !

 

ANAHATLAR

  1. İnsanlar kendilerini tanımaya güdülenmişlerdir. Neleri yapıp neleri yapamayacaklarını bilmek isterler.
  2. İnsanların kendilerini tanımalarının yolları, doğrudan deneyim edinmek, kendini başkalarıyla karşılaştırmak ve başkalarından geri bildirimler almaktır.
  3. Yetişkinlere oranla çocuklar, başkalarının kendileriyle ilgili söyledikleri şeylere (geribildirimlere) karşı daha duyarlıdırlar.
  4. Çocuklara yönelik iletişim engelleri tanınmalı ve bunlara olabildiğince başvurulmamalıdır.
  5. Çocuklara “sen-iletileri” değil, “ben iletileri” gönderilmelidir.
  6. “sen iletileri”, çocuğa birileri tarafından “değerlendirildiği duygusu” yaşatır. Her değerlendirme, bir belirsizlik durumu içerir.
  7. Çocuklar sadece “çocuk” oldukları için sevgi ve kabul görmeye layık birer varlıktır. Çocuğu sadece olumlu davranışlar gösterdiğinde onaylayıp olumsuz davranışlar gösterdiğinde aşağılarsanız, yani koşullu sevgi sunarsanız, çocuklar da sürekli olarak kendilerini baskı altında hissederler.

Sitemizdeki Benzer İçerikler

Yorumlar

İlgili Terimler :