- Hoşgeldiniz

KAYITLI ÜYE GİRİŞİ

YENİ ÜYELİK

ÖNE ÇIKAN HABERLER

İletişim Nedir

İletişim Nedir sitemize 24 Mart 2021 tarihinde eklenmiş ve 0 kişi tarafından ziyaret edilmiş.

İLETİŞİM NEDİR?

İletişim geniş anlamda “kişi ve çevresi arasında iki yönlü ilişkiyi ilgilendiren tüm aşamalar” olarak tanımlanabilir. Dinamik, akıcı, devamlı ve değişken bir süreçtir. İletişimi “herhangi bir işaret yardımı ile duygu, düşünce ve anlamların nakli ya da değiştokuşu” olarak da tanımlayabiliriz OSKAY, Ü. İletişimin ABC’si, Ankara, Simavi Yayınları, 1994.

Birbirlerine ortamlardaki nesneler, olaylar, olgularla ilgili değişmeleri haber veren, bunlara ilişkin bilgilerini birbirine aktaran, aynı olgular, nesneler, sorunlar karşısında benzer yaşam deneyimlerinden kaynaklanan, benzer duygular taşıyıp bunları birbirine ifade eden insanların oluşturduğu topluluk yada toplum yaşamı içinde gerçekleştirilen tutum yargı, düşünce, duygu bildirişlerine iletişim diyoruz (Oskay, 1994) OSKAY, Ü. İletişimin ABC’si, Ankara, Simavi Yayınları, 1994.

İnsanlarla iletişim kurmayı bilmek, iletişim tekniğini, kurallarını ve inceliklerini tanımak hayatta başarılı ve mutlu olmanızı sağlayacak eşsiz bir kozdur.

Sadece başkalarıyla iletişim kurmuyoruz. Kendi kendimizle de iletişim halindeyiz. Ancak her nedense, iletişimin bu yönü daima ihmal edile gelmiştir. Oysa sahip olduğumuz en önemli güçlerden bir tanesi işte bu son noktada gizlidir. İçimizde gizli kalmış kaynaklara ve yeteneklere ulaşmamızı sağlayacak o, kendi kendimizle iletişim gücü (Guilane-Nachez 2003).

GUİLANE-NACHEZ, Erica. İletişim mi? Kolay, (Çev.Gülşah Ercenk Abdelhadifi), 1.Basım, İstanbul, Sistem Yayıncılık, Mart 2003. 

Yaygın olarak kullanılan sınıflamalardan birine göre iletişim dört ana gruba ayrılır, bunlar aynı zamanda birer çatışma türleridir de. Şöyle ki;

  1. Kişi-içi iletişim ve çatışma
  2. Kişilerarası iletişim ve çatışma
  3. Örgüt-içi iletişim ve çatışma

Kitle iletişimi ve çatışma (Dökmen 1994: 21; Chaffee ve Berger 1987;    Roloff 1987).

DÖKMEN, Üstün. İletişim Çatışmaları ve Empati, İstanbul, Sistem Yayıncılık, 1994.

Bir tanım yapmak gerekirse; duygu, düşünce ve bilgilerin akla gelebilecek her türlü yolla başkalarına anlatılmasına iletişim denir (Baltaş 1994: 19). BALTAŞ, Z. ve A.BALTAŞ, Bedenin Dili, İstanbul, Remzi Kitapevi, 1994.

Tarihsel Süreç İçerisinde Kişilerarası İletişim Modelleri

“Katılanların bilgi/sembol üreterek birbirlerine ilettikleri ve bu iletileri anlamaya yorumlamaya çalıştıkları bir süreçtir” (Tubbs ve Moss, 1974; Dökmen, 1999) biçiminde tanımlanabilen Kişilerarası iletişim kavramın açıklamaya çalışan modeller içerdikleri yaklaşımlar yönünden üç ana başlık altında özetlenebilir: A. Tek yönlü (çizgisel) iletim odaklı modeller, B. Karşılıklı iletim odaklı modeller ve C. Etkileşim odaklı modeller.(KİŞİLERARASI İLETİŞİMDE YENİ BİR MODE MAKALESİ)

 Politikabilimci Harold Lasswell’in (1948) etki odaklı kitle iletişim modeli; ( Kim? -> ne söyler? -> Hangi kanal ile? -> kime? -> ne etki ile) ve ardından, Shannon ve Weaver’in (1949) tarafından geliştirilen Matematik Yaklaşımlı İletişim Modeli’ni temel alan tek yönlü (çizgisel) modeller arasında yaygın olarak kullanılan, Kişilerarası Düzgü Modelidir. Bu yalın model, kendi başına iletilmesi olanaksız olan iletinin/gönderenin/mesajın düzgülenmesi ve alıcı tarafından çözülerek iletinin alınması işlemlerinden oluşmaktadır. İleti, kaynakların göndermek istedikleri anlam, düzgüleme ise bu anlam›n bir belirtke ile eşleştirilmesidir (Sperber&Wilson,1986). Örneğin, düzgülemenin sözlü dille yapıldığı karşılıklı konuşmada anlamsal canlandırımlar (semantic representations), sessel canlandırımlarla (phonetic representations) eşlenerek iletilmektedir. İzleyiciyi/dinleyiciyi yalnızca etkilenen kişi/kitle olarak niteleyen bu yaklaşımlar yerini 1970’lerde izleyicilerin etkin katılımcılar sayıldığı izleyici odaklıı iletişim kuramlarına bırakmaktadır. Osgood ve Schramm (1954)’ın Dairesel modeli bu yönüyle kendinden önceki modellerden ayrılıyor (Usluata,1991). Bu modelde gönderici – alıcı gibi terimler kullanılmazken, her iki tarafın da düzgüleme, açımlama, yorumlama işlemleri yaptığı belirtilir (McQuail ve Winsdahl,1997: 29-30). Bu bağlamda iletişim düz çizgisel ve tek yönlü bilgi iletimi (enformasyon) kimliğinden ayrılarak ‘karşılıklılık’ özelliği ile öne çıkmaktadır (Dökmen 1999:20). Dairesel Model’in kimi yetersizliklerini tartışan Dance (1967), iletişimin başladığı noktaya tam bir daire oluşturarak geri dönemeyeceğini ileri sürerek, sürekli genişleyen ortak iletişimin alanını ve iletişimin devingenliğini gösteren sarmal model’i geliştirir (Usluata,1991). Etkileşim odaklı modellerin öncüsü sayılan bu modele göre, iletişim süreci tüm toplumsal süreçler gibi değişime uğrayan öğeler, ilişkiler, ve çevreleri içermektedir. Ayrıca, Paul Grice’ın ‘anlam’ın nasıl oluştuğunu açıklamaya dönük çalışmaları (1957, 1975) ve karşılıklı konuşmada konuşanlar arasında bulunduğu ileri sürülen ‘işbirliği’ ilkesi edimbilimsel (etkileşimsel) iletişim modellerinin(örn. Çıkarımsal Düzgü Modeli) doğmasına yol açmıştır (Sperber&Wilson,1986). (KİŞİLERARASI İLETİŞİMDE YENİ BİR MODE MAKALESİ)

Kısaca iletişim günümüzde, iletişim sürecini çevreleyen ve kişilere ilişkin özeliklerin (örn. kişilik özellikleri, bilişsel süreçleri, inançlar, ‘benlik kavramlar›’ gibi) tüm bağlamsal etmenlerin işin içerisine girdiği karmaşık bir süreç olarak algılanmaktadır. Bu çerçevede ortaya çıkan Ruhsal (Fisher ve Adams,1987), Bilişsel (Sperber &Wilson, 1986), Toplumsal ilişki yönelimli modeller (örn. İlişkide Yaklaşım Modeli , İlişki Sonlandırma Modeli (Knapp,1984), İlişki Süzgeci Modeli (Duck,1985)) kimi örnekler olarak sayılabilir. Kişilerarası iletişim kavramı da bu çerçevede güncel bir yaklaşımda, “kişilerin karşılıklı olarak anlam yaratmalar›, bu anlamları paylaşmaları, biribirleriyle ilgili bilgi edinmeleri ve ilişki kurmalar› süreci..” olarak yeniden tanımlanabilir (Orbe&Bruess,2005). (KİŞİLERARASI İLETİŞİMDE YENİ BİR MODE MAKALESİ)

İletişim Süreci

İletişim süreci, kaynağın oluşturduğu herhangi bir iletinin (mesajın) uygun bir araçla bir kişi veya bir gruba gönderilmesi işlemidir (Koçel 1989: 122).     KOÇEL, T. İşletme Yöneticiliği, İstanbul, Beta Yayıncılık, 1989.

 İletişimin gerçekleşmesi için en az iki sisteme ihtiyaç vardır. İletişimde bilgi alışverişinin iki yönlü olması beklenir. Bilgi kaynağından tek yönlü bilgi iletimine “enformasyon” karşılıklı bilgi alış verişine “komünikasyon ya da iletişim”  adı verilmektedir (Akman 1982: 10).  AKMAN, T. Sibernetik, İstanbul, Karacan Yayınları, 1982.

Şekil 1: İletişim Süreci

  1. Kaynak

Kaynak, iletiyi (mesajı) oluşturan ve bir kanal ile hedef kitleye ulaştıran birim olarak tanımlanabilir.

 

Kaynakta Olması Gereken Özellikler

☺   Etkileyici bir iletişimden söz edebilmek için kaynağın güvenilir olması gerekmektedir. Kaynak güvenilir olduğunda, alıcı dikkatle dinleyecek, iletiye (mesaja) ilgi artacak, benimsenmesi kolaylaşacaktır.

☺   İletinin (mesajın) etki derecesi üzerinde rol oynayan diğer özellikler yaş, cinsiyet, din, ekonomik düzey, eğitim düzeyi ve toplumsal statüdür.

☺   Görünüş, kişinin fiziksel yapısıyla, giyiminin bir bütünü olarak algılanmaktadır. Seçilmiş, düzgün bir giyim kaynağın kendisine duyduğu güvenin ve alıcıya karşı duyduğu saygının bir göstergesi olarak algılanmaktadır.

☺   İletinin etkinliği üzeride rol oynayan bir diğer öge de empatidir. Empati iletişimde bulunan kişinin söylediklerini bireysel değerlendirme yapmadan sorunu ve neler duyumsadığını anlamaya yönelik bir çabadır.

Kaynak, kimi zaman tek bir kişidir, kimi zaman ise bir gazete, bir ajans, radyo ya da televizyondur. Tek kişi olduğunda kişi, gazete ya da radyo olduğunda ise, kurumsal bir yapı söz konusudur (Oskay, 2001) OSKAY, Ü. İletişimin ABC’si, Ankara, Simavi Yayınları, 1994.

  1. Kanal

Kanal, kaynakla alıcı arasındaki iletinin aktarılmasını sağlayan yoldur.

  1. İleti (Mesaj)

İleti (mesaj), kaynak ile alıcı arasındaki ilişkiyi sağlayan ögedir (Gökçe 1993: 52). Harf rakam, ses, ses tonu, yüz anlatımı, her çeşit görsel, işitsel anlatımlar, bu arada dokunma, kaynağın alıcıya gönderdiği duygu, düşünce ve davranışların kodlanmış halidir.

İletinin (Mesajın)  Özellikleri

☺    İleti (mesaj), hedef kitlenin dikkatini çekecek biçimde kurgulanmalı ve sunulmalıdır.

☺    Anlamı bozmadan aktarılabilecek biçimde, kaynağı ve alıcının ortaklaşa sahip oldukları yaşam deneyimlerini anlatan işaretlerle verilmelidir.

☺    Alıcıda ihtiyaç uyandırmalı ve bu ihtiyaçların karşılanıp, giderilebilmesi için önerilerde bulunmalı ve yol gösterici olmalıdır.

☺    İleti (mesaj) ile önerilen yol, bireyin içinde yaşadığı grup kurallarına uygun olmalıdır.

  1. Alıcı

İletinin (mesajın) ulaşması istenen kişi ya da gruba alıcı denilmektedir. İletişim sürecinde, verilerin kodlanıp çözümlenmesi kaynak ile alıcı arasındaki bilgi, düşünce, deneyim, tutum, inanç, gereksinim, istek, ilgi, roller, dil yeteneği, algılayış biçimi gibi etkenlere bağlıdır.

  1. Geri Bildirim

Geri bildirim iletişim sürecinin son aşamasıdır. Alıcının iletiye (mesaja) verdiği yanıt alarak tanımlayabiliriz. Geri bildirim yolu ile verilmek istenen iletinin anlaşılıp, anlaşılmadığı değerlendirilir. Geri bildirimin alınması verilmek istenen mesajın benimsenmesini (içselleştirilmesini) sağlayacaktır.

Yüz yüze yapılan iletişimlerde kaynak ve alıcı sürekli yer değiştirir. Kitle iletişiminde arada mekanik kaynaklar olduğu için iletim daha sınırlıdır. Geri bildirim tam alınmaz.

Sitemizdeki Benzer İçerikler

Yorumlar

İsminiz
E-Posta Adresiniz
Yorumunuz
İlgili Terimler :